Eitt land, tvö kerfi.

Það er til réttlæti í þessum heimi en það sýndu heimastrákarnir af skaganum er þeir unnu peningamaskínuna frá hlíðarenda. Ljúfur og sanngjarn sigur 2-1!
Ég kom mér loksins af brimbrettinu í Indónesíu og er kominn til Hong Kong. Þar býr King Kong.. trrrr tsss. Hérna ráða Kínverjar ríkjum en enn má finna bresk árhrif og eru þau þá kannski helst að hérna tala ansi margir ensku, sem er skemmtileg tilbreyting frá meginlandinu. Annars á ég flug snemma í fyrramálið til Tokyo, fjórðu bestu borgar í heimi.

Java og Bali

Síðustu dagar hafa verið ansi bíssí en ég hef farið á fætur milli 3 og 4 síðustu morgna. Ástæða þess hafa verið fjalla-, frumskóga- og fornminjaferðir.
Skoðaði búdda hofið Borobudur sem eru í flokki með Bagan og Angkor Wat sem ein af mögnuðustu minjum Suðaustur Asíu. Einnig heimsótti ég hindú musterið Prambanan sem var yfirgefið einhverra hluta vegna strax eftir byggingu þess á 8 öld. Því næst var 6km frumskógarleiðangur fjallinu Merapi sem sagt er hættulegasta fjall Jövu. Það gaus síðast 1994 og drap hundruð manna þá. 2001 olli það flóðum og fjölda jarðskjálta sem varð meðal annars til þess að stór partur af musterunum í Prambanan hrundi.
Því næst fór ég í að fjallinu Bromo sem er virkt eldfjall á austurhluta Jövu.

Endaði þessa törn á 13 tíma rútuferð frá Cemero Lawang sem er bær við rætur fjallsins Bromo og hingað niður til Bali. Ein akgrein í hvora átt og umferðin einsog á háannatíma um verslunarmannahelgi. Rútubílstjórinn taldi sig vera F1 ökuþór og komumst við of nálægt dauðanum alltof alltof oft. Hér á Bali í bænum Kuta er allt troðið af Áströlum og svo Evrópubúum sem hafa gaman af að sörfa. Af það sem áður var er ég var oft eini gesturinn á hóstelunum á Jövu. En já, mikið hrikalega er gaman að reyna að sörfa og mikið rosalega er þetta þurr pistill. Góðar stundir.

Hello Mister!

Ég veit, ég veit, ég veit.. netið er bara svo rosalega hægt hérna og svo fer gengi skagamanna í taugarnar á mér. Þakka þó fyrir að vera ekki fylgismaður KA, newcastle, breiðabliks, Vals eða Fram. Og svo erum VIÐ ofar en KR og er það það sem skiptir máli. Björtu hliðarnar maður... Ég heimsótti annars hálendi Malasíu, svokölluðu Kamerún hálöndin og flakkaði þar um mosavaxinn frumskóg ásamt að skoða te plantekrur þeirra heimamanna. Var nokkra extra daga þarna þar sem hitinn var verulega þægilegur og ekki þessi mikli raki.


Ég kom mér aftur til Singapúr og þaðan yfir til Jakarta höfuðborgar Indónesíu . Land sem kemst aðallega í fréttirnar fyrir flugslys, eldgos, jarðskjálfta og aðrar hörmungar. Engu að síður fjórða fjölmennasta land heims með íbúa uppá 230 milljónir og því fjölmennasta múslimaland heims. Lesendur geta spreytt sig á að svara hvaða lönd eru fjölmennari. í verðlaun er 5km laugardagsmorgun göngutúr með KA manninum. Og hvenær ætlar Dóri að svara tölvupóstinum mínum? Og afhverju kippi ég mér ekki upp við að rúmið mitt sé fullt af maurum? Æjá, og svo er ég staddur í borginni Yogyakarta á eyjunni Jövu.

NÝTT, NÝTT, Achtung!! ég lofa að blogga aftur næsta föstudag þar sem stefnt er á að vera á Balí í betra netsambandi. Má jafnvel búast við að ég svari Sterk á kommentakerfinu en ég hef bara ekki enn náð að venjast þessu öfugnefni hans.

Lýðurinn ræður?

Stoppaði stutt í borg ljónsins, Singapore. Lítil eyja þar á ferð á stærð við stór Reykjavíkur svæðið en með nærri 5 milljónir íbúa og næst fjölförnustu höfn heimsins. Verulega hrein og skilvirk með fjölþjóðasamfélag þar sem allir lifa í sátt og samlyndi, þökk sé alltof ströngum lögum við öllu. Má segja að hún sé græna útgáfan af manhattan.
Einhvern veginn tókst Finni að sannfæra mig um að fara í einkatíma í karate hjá einhverjum svartbelting, vini hans. Þetta mun ég flokka undir næst vitlausustu íþróttaframkvæmd mína síðan ég prufaði að fara í jóga um árið. En samt stuð.

Er kominn til Kuala Lumpur í Malasíu. Held hér til í kínahverfi á gistihúsinu rauða drekanum. Ekki er margt hér að skoða annað en Petronas turnarnir sem var heimsins stærsta bygging þar til 2004. Gríðarlega flott bygging gerð úr gleri og stáli í íslömskum stíl. Annars er komið nóg af frumskógi steinsteypunnar og hef ég sett stefnuna á hálendið.

Ég fylgdist nokkuð með kosningunum en minna með júróvísjón. Engu að síður fengu báðir þessir atburðir jafnmikla athygli í fjölmiðlum hérna fyrir austan, eða enga. Ég kaus samfylkinguna í okkar glæsilega sendiráði í Kína. Þar tók á móti mér Axel Nikulásar sem var líka svona helvíti hress. Stimpillinn fyrir íslandshreyfinguna hafði þó ekki borist í hús.

Ólafur Stephensen sagði í frétt núna í nótt (en hefur verið breytt núna í "sjá nánar í morgunblaðinu") að framsókn og sjálfstæðismenn væru á leið í samstarf þar sem framsókn fengi 4 ráðherraembætti. Á maður að trúa svona eða er þetta óskhyggja viðkomandi? og flokkarnir ekki einusinni með 50% atkvæða þjóðarinnar. Það skildi þó ekki verða að Birkir vinur minn verði ráðherra? Ég sé að trúbróðir flögu frænda vill frekar vinstri græna í samstarf en samfó. En náttúrlega er eina vitið að S og D fari í samstarf og framsókn haldi áfram að hverfa..

Mannasiðsnefnd

Lesendur heimta blóð og afsökunarbeiðnir en ég gef mig ekki en rita þó eitthvað hérna fyrir mig. Ég marseraði 1 maí, fagnaði afmæli Skúla Arnars og Beckhams þann annan ásamt að skoða og gá restina af dögunum í Peking. Ég átti skedjúlað flug suður til Singapúr með þriggja daga stoppi í Tælandi.

En í Kínalandi eru breyttir tímar. Nú má ekki hrækja lengur á gólfið í lestum, rútum og leigubílum. Allt skal bannað sem litið getur illa út í augum heimsins. Því er búið að planta hér skiltum og mannasiðsverðir ganga um og minnir fólk á þennan nýja sið. Enn má þó sjá fólk hrækja að gömlum sið en hann felst í því að safnað er frá tá og uppí háls með tilheyrandi óhljóðum og svo fær slumman að fjúka. Reyndar las ég líka að banna átti sköllótta leigubílstjóra fyrir ó-leikana, en hef ekkert séð gert í því að útrýma þeim.
Hér er ekkert til sem heitir að fara í skipulagða röð heldur er troðist strax og hurðin opnast í rútunni eða neðanjarðarlestinni, inn og út. Að fara fram fyrir í röðinni við miðasölu er jafn sjálfsagt og að blikka augunum. En þessu skal einnig breytt og varð ég vitni að “stand in line” deginum þar sem verðir voru við hverja lestar og strætóstoppistöð að leiðbeina hvernig á að fara í röð og var þetta mikið stuð.. einsog í leikskólanum forðum.

Ég hef annars lokið ferðalagi mínu í Kínalandi með 30 tíma lestarferð frá Chengdu yfir til Peking en svo skemmtilega vill til að þetta er einmitt sami tími og meðalsvefntími ka-mannsins. Ég er þó ekki það heppinn að hafa þennan hæfileiki svo ég þurfti að finna eitthvað annað að gera með tímann í lestinni. (Önnur skemmtileg tilviljun er sú að heimsmeistarinn í eyrnalyftingum er einmitt kínverji og er heimsmetið sama þyngd og sterkur og árni úzbekistan hafa toppað í bekk eða 49,5kg, magnað!) Ferð mín lá svo til Bangkok, þaðan til Singapúr og hér er kominn í gott yfirlæti hjá Finni, Fey og Ástu í Singapúr. Hér er tyggjógúmmí bannað.

Panda og leirkallar

"Mr. Junarsom" heiti ég í hótelskýrslum í Xi´an en þangað fór ég til að skoða hina frægu leir hermenn. Þeir fundust árið 1974 af bónda sem var að grafa brunn í landi sínu. Kom seinna í ljós að þarna mátti finna 8000 eftirlíkingar af hestum og hermönnum en allar eru þær mismunandi hvað varðar líkamsbyggingu og klæðnað. Reyndust þær einnig allar vera málaðar nákvæmlega þótt það sjáist ekki lengur í dag.

Þaðan lá leið mín til borgarinnar Chengdu í þeim eina tilgangi að sjá Panda birni. Þarna er að finna stærstu rannsóknarmiðstöð heims í pandafræðum ásamt að geyma fjöldann allan af panda birnum. "Ægileg krútt og svooo sæt" sögðu stelpurnar í kór..

Er enn í Chengdu en hér vofir yfir 10 daga frí frá og með 1 Maí, sem þýðir að hvert eitt og einasta hótel ásamt lestum og flugum er fullbókað. Annars er ég mjög hress.

Í Norður-Kóreu..

Mér var hugsað til sönglsins hans Megasar "Ég get ekki tjáð það né túlkað með orðum, hve allt þetta gaman er grátt" eftir heimsókn mína til Norður-Kóreu. Þetta land er ótrúlegt og svo toppaði allt fjöldaleikarnir sem er árleg sýning til að halda uppá afmæli Kim Il Sung þann 15 apríl. Sýningin var haldin á Rungrado 1 Maí vellinum sem tekur 150 þúsund manns í sæti og er því einn sá stærsti í heimi. Í þessari sýningu taka þátt 100 þúsund manns og er samæfingin og gangur sýningarinnar þvílíkur að manni finnst enginn stíga feilspor. Flestir æfa reyndar nærri allt árið fyrir sýninguna. Í bakgrunni vallarins eru svo um 35 þúsund krakkar sem halda á flettispjöldum sem mynda eina stóra mósaík mynd sem skiptist oft og títt með atriðunum. Atriðin tengjast flest sögu N-Kóreu ásamt að vera áróður og dásemd á þeirra eilífa forseta, kæra leiðtoga og landi. Ótrúleg sjón.


Þegar horft er yfir Pyongyang má sjá rísavaxna óklárað byggingu sem líkist píramída. Þetta átti að verða 105 hæða hótel með 7 hringsnúandi veitingastöðum á efstu hæðum. Var hætt að byggja hótelið árið 1990 þar sem meira fjármagn fannst ekki. Er þetta því sem drakúla kastali yfir borginni og hefur stjórnvöldum ekki enn tekist að fela ferlíkið fyrir útlendingum en ókláraða byggingu megum við helst ekki sjá. Það er ekkert smátt í Norður Kóreu, mér varð það fljótlega ljóst.

Óvenju mikil umferð var í Pyongyang í tilefni afmælisins, án gríns. Vanalega eru til að mynda sunnudagar bíllausir dagar en skortur á bensíni í vetur olli því líka að fáir geta notað þá. Flestir nota því sporvagna borgarinnar, neðanjarðarlestina eða fæturnar tvo. Neðanjarðarlestin eru að mestu leiti gamlir vagnar frá Austur Þýskalandi sem þeir keyptu í kringum 1995 á spottprís. Bílar eru flestir gamlir bensar og svo eru 1000 stykki af volvo árgerð 1974 sem sjá má víða. Svíar tala um þetta sem stærsta rán í sögu Svíþjóðar en N-Kórea fékk 1000 sýningareintök send til sín, enda ætlunin að opna bílaverksmiðju í landinu. Úr því varð þó ekki og kóreu menn borguðu aldrei, segja Svíar.


Engin umferðaljós eru í Pyongyang heldur stjórna umferðinni umferðardömur sem sérvaldar eru úr hópi fegurstu stúlkna N-Kóreu. Skóli sem ég hefði ekkert á móti að heimsækja. Þær eru sem vélmenni og stjórna af fagmennsku þótt jafnvel enginn bíll sé sjáanlegur.






Skoðaði svo turn "Juche" fræðanna sem hefur að geyma risa múrstein fyrir hvern dag í þessi 75 ár sem Kim Il Sung lifði. Fór þarna uppí topp fyrir frábært útsýni yfir borgina. Turninn er 170 metrar á hæð og lifir ávallt ljós í kyndlinum þrátt fyrir tíð rafmagnsleysi í borginni. Ég upplifði eitt rafmagnsleysi, borðandi "heitan pott" á veitingastað í borginni. Þið sjáið mig þarna neðst á myndinni.










Ég fór svo að landamærum Suður- og Norður-Kóreu en þá gafst tækifæri til að skoða sveitirnar á leiðinni. Flest allt er unnið í höndum og mátti sjá fólk á ökrunum að bagsa en stöku sinnum mátti sjá uxa draga plóg. Fáir traktorar eru í landinu og heyrði ég sögu af Svía sem býr þarna og hjálpar til við kennslu að rækta landið. Hann er sagður aðstoða 17.000 bændur en þeirra á milli hafa þeir um 15 traktora. Landið lifir því að mestu leyti á mat sem það fær gefins frá Kína og hjálparsamtökum. Á Landamærunum er svo ein stærsta fánastöng í heimi þar sem Norður-Kóreski fáninn blaktir, að sjálfsögðu var fánastöngin höfð aaaðeins stærri en fánastöng þeirra sunnanmann sem blaktir hinum megin við landamærin.


Skoðaði USS Pueblo sem er Bandarískt njósnaskip sem hertekið var árið 1968 í Norður-Kóreskri landhelgi. Einn lést en 82 voru handteknir en sleppt 11 mánuðum síðar. Skipið er til sýnis en því miður fékk ég ekki að hitta hershöfðingjann sem náði því á sitt vald. Leiðsögukonan átti ekki nógu og sterk orð til að lýsa hreysti hans þrátt fyrir að vera orðinn 78 ára gamall.

Skoðaði einnig ýmiss söfn, sigurbogann og fleira. Er því með fjöldann allan af vídeóklippum og myndum ásamt að ég keypti fjöldan allan af sögubókum skrifaðar af vinum vorum í Norður-Kóreu, algjört gull. Gleymi eflaust einhverju og nenni ekki að fara yfir þetta. Þarf að ná lest eftir 2 tíma niður til Xi´an.

Hann á afmæli í dag

Hinn eilífi forseti Norður-Kóreu, Kim Il-Sung á afmæli um helgina og því tel ég kjörið að heimsækja landið í tilefni þess. Mér er reyndar boðið þangað. Þeirra ástkæri leiðtogi Kim Jung-Il mun þar stjórna fjöldaskrúðgöngu sem er engu öðru lík er mér lofað.
Annars eru skiptar skoðanir um uppruna Kim Jung-Il sé ég. Ein heimildin segir að hann hafi fæðst í bænum Vyatskoye í Sovétríkjunum meðan Norður-Kóreskar heimildir herma að hann hafi fæðst á fjallinu Paektu þar sem fyrirboði þeirrar fæðingar hafi verið tveir regnbogar yfir fjallinu og ný stjarna á himnum. Maður veit ekki hvoru skal trúa.

Að ýmsu hefur verið að huga fyrir brottför. Upplýsingar um mig hef ég þurft að senda ásamt staðfestingu frá vinnuveitanda um að ég sé ekki blaðamaður, hann mátti jafnvel búast við símtali. Heljarinnar lista sem ég fékk um hvað ég má og ekki má gera hef ég lesið að loka punkti nokkrum sinnum. Svo þarf ég að skilja eftir áróðurstól einsog bækur, tölvu, gemmsa og myndavél hér í Beijing svo ekki munu þið heyra boffs í mér fyrr en ég kem aftur til Beijing þann 19 apríl.

Smjattað á peking önd í Kína

"He who has not climbed the Great Wall is not a true man"

sagði Mao Zedong orðrétt á ensku. Ég arkaði vegginn fram og til baka í yfir 4 tíma, enda lengi verið einn af mínum furðulegu draumum að framkvæma. Reyndar segir sagan að veggurinn hafi í raun aldrei gert sitt gagn svo ég vitni nú í Genghis Khan "The strength of a wall depends on the courage of those who defend it".
Smakkaði Peking önd, heimsótti hina forboðnu borg ásamt musteri himinsins og arkaði um tianamen torg sem er stærsta almenningstorg heims. Nóg að gera..

Annars er skrítið að koma hingað til Peking, hér er verið að rífa niður allt og nútímavæð með verslunarmiðstöðvum, viðskiptahöllum og fyrirtækjablokkum. Meðan horfa hægri menn á Íslandi til stalínískra lausna þar sem öll vandamál leysast með byggingu stóriðjuvers í hverju krummaskuði. Merkilegt! Aðal ástæðan er þó sú að kínverjar vilja sýnast "inn" enda ólympíuleikarnir hér á næsta ári. Þeir mættu byrja á því að leyfa mér og Kínverjum að skoða blogspot.com síður...